skip to Main Content

Nieuw-Zeeland bestaat uit twee grote eilanden (het Noorder- en Zuidereiland) en 600 kleine eilandjes in de Stille Oceaan. Omdat het zover afgelegen ligt, is het een van de laatste landen die ontdekt zijn door mensen. De hoofdstad van Nieuw-Zeeland is Wellington, de stad met de meeste inwoners is Auckland.

De eerste bewoners

Ergens tussen 1250 en 1300 vestigden zich inwoners van Polynesië op de eilanden en ontwikkelden een heel eigen Maori cultuur. De bevolking werd onderverdeeld in stammen en substammen, die soms goed samenwerkten maar soms ook streden tegen elkaar.

De ontdekking

De Nederlandse ontdekkingsreiziger Abel Tasman was in 1642 de eerste Europeaan die Nieuw-Zeeland zag. Het bezoek verliep niet heel goed toen ze vijandige Maori’s tegenkwamen. De Europeanen kwamen niet meer terug tot 1769 toen de Britse ontdekkingsreiziger James Cook bijna de gehele kustlijn op kaart vastlegde. Sinds de ontdekking is de Maori bevolking gereduceerd tot slechts 40% van de oorspronkelijke aantallen.

Een Britse kolonie

In 1840 tekenden vertegenwoordigers van Groot Brittannië en Maori stamhoofden het verdrag van Waitangi, waarin de Britse soevereiniteit over de eilanden was vastgelegd.  In 1841 werd Nieuw Zeeland een Britse kolonie. In 1947 werd Nieuw-Zeeland zelfstandig, maar de Britse koningin bleef staatshoofd. Vandaag de dag is de meerderheid van de Nieuw-Zeelandse bevolking van Europese afkomst.

Back To Top